31 marca 2021 
Temat tygodnia: Wielkanoc.
Temat dnia: W koszyczku do święcenia.
Dzień dobry Kochane Dzieci i Drodzy Rodzice. Dzisiaj będziemy rozmawiać o koszyczku wielkanocnym. 
•	Na początek przypomnijcie sobie piosenkę, którą śpiewaliśmy razem w przedszkolu. Poskaczcie i pobawcie się przy niej: 
https://www.youtube.com/watch?v=wHBttUjMPHc 
•	Teraz Kochane Dzieci poćwiczymy troszkę, proszę byście zakręcili kołem i wykonali zadania jakie wylosujecie: https://wordwall.net/pl/resource/1069314/gimnastyka-przedszkolaka?fbclid=IwAR39aciEaqMa0-dKM8dT8NXupJLCJUHygeuxaNJvzX4jX2uoqc_bULgti9U 
•	Świetnie Wam poszło, kochane Przedszkolaki. Teraz wysłuchajcie wiersza i naśladujcie ruchy Rodzica.- zabawa naśladowcza.

W wielkanocnym koszyku (Dominika Góra)
W wielkanocnym koszyku 
dzieci tworzą „koszyczek” z dłoni ułożonych na wysokości brzucha 
zwierzaków bez liku: 
jest baranek, jest kurczaczek 
piąstkami kreślą koła w miejscu baranich rogów, 
następnie zginają ręce w łokciach i machają jak skrzydełkami
i cukrowy zając skacze, 
podskakują 
kolorowe są pisanki – 
zaciskają dłonie w piąstki wyciągnięte przed siebie 
wielkanocne niespodzianki. 
Wszyscy śmieją się wesoło
 rysują palcami uśmiech 
i machają dzieciom w koło, 
machają do koleżanek i kolegów
 jedną ręką ślą całusy i życzenia, 
przesyłają całusy, dotykając dłońmi ust 
ślą świąteczne pozdrowienia! 
machają do koleżanek i kolegów obiema rękami.

•	Wysłuchajcie teraz opowiadania, czytanego przez Mamusię lub Tatusia. 

Koszyczek wielkanocny (Ewa Stadtmüller) 
Mama, jak co roku w Wielką Sobotę, postawiła na stole wiklinowy koszyczek wyłożony bielutką, starannie wyprasowaną serwetą. – My go przygotujemy, a ty idź do pani Halinki z parteru – zdecydowała babcia. – Pochorowała się biedna i prosiła, żebyśmy wzięli do święcenia także i jej koszyczek. – Oczywiście – odpowiedziała mama. – Zapytam, czy czegoś jeszcze nie potrzebuje. Franio z powagą kiwnął głową, a Amelka pobiegła po pisanki, które malowała w przedszkolu. – Od czego zaczniemy układanie? – spytała babcia. – Od baranka – zdecydował Franio. – On jest najważniejszy. – A dlaczego? – chciała wiedzieć Amelka, która właśnie przyniosła swoje arcydzieła. – Bo to znak Pana Jezusa – wyjaśnił jej brat. – On zmartwychwstał i dlatego świętujemy. – Ale pisanki też są ważne, prawda? – Prawda. – Kiwnęła głową babcia. – Jajka to znak życia. Wiecie na pewno, że z jajek wykluwają się… – Kurczaczki – odpowiedział szybko Franio. – Kurczaczki! – olśniło Amelkę. – Kiedy byliśmy na placu, tatuś kupił dwa – dla mnie i dla Frania. Mogę je tu włożyć? – No pewnie! – Mama powiedziała, żebyśmy nie zapomnieli o chlebie – przypomniał sobie Franio. – Oby nam go nigdy nie zabrakło. – Kiwnęła głową babcia. – Co jeszcze włożymy? – Kiełbaskę? – Amelka z lubością pociągnęła noskiem, bo świeżo uwędzona swojska pachniała w całej kuchni. – Smakowite wędlinki to znak radosnego świętowania przy stole po czterdziestu dniach postu – wyjaśniła babcia. – Mama przygotowała jeszcze malutką miseczkę z  chrzanem – poinformował dla porządku Franio. – Chociaż ja to go specjalnie nie lubię. – Kiedy tato go tarł, tośmy wszyscy płakali. – Zupełnie jak w życiu. – Westchnęła babcia. – Raz jest uśmiech, a raz łzy. Gdyby słońce świeciło nieprzerwanie, nie umiałbyś docenić ładnej pogody. – A sól też jest potrzebna? – zapytała Amelka, patrząc na pękatą solniczkę, którą mama postawiła obok miseczki z chrzanem. – Też pytanie! – Babcia aż wzięła się pod boki. – Czy potrzebna?! Jeszcze jak! Spróbowałabyś nie posolić ziemniaków albo mięsa. Brrrr… Najciekawsze jest to, że wystarczy mała szczypta soli, aby cała potrawa nabrała smaku. Może dlatego ludzi dobrych, mądrych i szlachetnych nazywamy solą ziemi. Choćby ich było niewielu, potrafią zmieniać świat na lepszy. – Tato kupił jeszcze takie gałązki z małymi ciemnozielonymi listeczkami – przypomniało się Amelce. – To bukszpan. – Uśmiechnęła się babcia. – Kiedy udekorujemy nim koszyczek, będzie nie tylko smakowicie, ale i pięknie. – Jeśli skończyliście, możemy iść do kościoła – oświadczyła mama, stawiając na stole koszyczek pani Halinki. Dzieciaki z ciekawością zerknęły do środka: chleb, kiełbaska, sól, chrzan… Zupełnie jak u nas. – A czemu te jajka są takie rude? – zdziwiła się Amelka, patrząc na pięknie zdobione pisanki w koszyczku sąsiadki. – Pani Halinka gotuje wielkanocne jajka w łupinkach z cebuli, a kiedy przybiorą już intensywny brązowy kolor, specjalnym rysikiem wyskrobuje na skorupkach prześliczne wzorki – odpowiedziała babcia. – I ma jeszcze taką małą babeczkę – zauważyła Amelka. – Pewnie dlatego, żeby nie zabrakło jej w życiu odrobiny słodyczy. – Uśmiechnęła się mama. – Oj, byłabym zapomniała. – Sięgnęła do kieszeni. – To czekoladowy zajączek od niej, z życzeniami, aby i wam było słodko w te święta.

Odpowiedzcie na pytania:
-Co przygotowała mama Amelki i Franka? 
- Jakie przedmioty włożyły do koszyczka dzieci?
- Czym go ozdobiły?
- Gdzie w tym czasie była mama? 
-Jak wyglądał koszyczek sąsiadki?
- Jak przygotowała swoje pisanki pani Halinka?

•	Kochani spójrzcie na fotografie, przedstawiają one rzeczy, które powinny znaleźć się w koszyczkach wielkanocnych. 

•	Kochane dzieci, nie bez znaczenia wkładamy do koszyczka, właśnie te artykuły. Każdy z nich ma symbolizować coś ważnego i potrzebnego każdemu człowiekowi. 
Rodzic  objaśnia ich symbolikę: 
• chleb – symbol ciała Pana Jezusa; 
• baranek – symbol zmartwychwstania Jezusa, który nazywany jest Barankiem Bożym, ukazuje zwycięstwo życia nad śmiercią; 
• jaja – symbol rodzącego się życia; 
• chrzan – symbol męki Pańskiej, ale także siły, odwagi i męstwa; 
• sól –oznaka prawdy i oczyszczenia domostwa ze wszystkiego, co złe, chroni przed zepsuciem; 
• wędlina, kiełbasa – oznaka dobrobytu i radości z zakończenia Wielkiego Postu; 
• ciasto, babka – symbol umiejętności.

•	Czy włożymy do koszyczka? – zabawa ruchowa. Dzieci poruszają się po pokoju, kicając jak zające. Rodzic wymienia nazwy różnych artykułów żywnościowych (np. biały ser, makaron, kiełbasa, lizak, marchewka, jabłko, chleb). Jeśli dzieci usłyszą nazwę pokarmu, który zgodnie z tradycją należy włożyć do koszyczka wielkanocnego, stają słupka jak zając i nasłuchują przez chwilę.
•	Kochani, karty pracy dla Was: 

Dziękujemy Wam Kochane Dzieci za wspólną zabawę. Życzymy Wam i Waszym Rodzicom miłego dnia. Pozdrawiamy Was i ściskamy mocno. Do zobaczenia
Piekart Aleksandra
Skrzyńska Katarzyna
Żukowska Justyna